Ορεινή ποδηλασία.

Ένα δυναμικό άθλημα στη φύση και ταυτόχρονα η καλύτερη καλοκαιρινή προετοιμασία για το χειμερινό σκι. «...φόρτσα στο πετάλι να 'ρθουνε κι άλλοι πάμε για ορθοπεταλιές, τα ποδήλατα μας όττως τα όνειρα μας ξέρουν από ανηφοριές...» Ποδήλατο λοιπόν ! Σαν διασκέδαση, σαν άσκηση, σαν μέσο μεταφοράς, σαν αγώνισμα όπως και να το δεις η ποδηλατάδα μας συντροφεύει από τα πολύ παιδικά μας χρόνια μέχρι όσο θέλουμε. Είναι ένα από τα λίγα αθλήματα που δεν έχουν όριο ηλικίας. Ο καθένας έχει άπειρες δυνατότητες και άπειρες επιλογές. Μία από αυτές, είναι και η ορεινή ποδηλασία ή αλλιώς mountain bike. Ας δούμε όμως λίγα ιστορικά στοιχεία για το άθλημα αυτό.

Αθλητική ποδηλασία βουνού.
Το αγώνισμα της ορεινής ποδηλασίας (mountain bike) γεννήθηκε στα βουνά της Καλιφόρνιας στη δεκαετία του 1970. Ο πρώτος αγώνας πραγματοποιήθηκε στο όρος Ταμαπάις της Καλιφόρνιας το 1976 και είχε νικητή τον Μπόμπ Μπάροουζ. Μετά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Βιγιάρ ντε Λανς της Γαλλίας τα 1967, η Διεθνής Ένωση Ποδηλάτου (UCI) αναγνώρισε το σπορ αναλαμβάνοντας τη διοργάνωση του το 1990 στο Πέργκατορι ταυ Κολοράντο, το πρώτο χρυσό μετάλλιο στην ιστορία της ορεινής ποδηλασίας (στην Ολυμπιάδα της Ατλάντα το 1996) το πήρε ο Ολλανδός Μπαρτ Γιαν Μπρέντγενς.

Η προετοιμασία του αθλητή και το ποδήλατο.
Αυτά είναι το πρακτικό μέρος. Για να φτάσεις όμως εκεί υπάρχει μία προετοιμασία, που είναι καλό να την γνωρίζουμε, τουλάχιστον οι επίδοξοι ποδηλάτες mountain. Τεχνική, καλή φυσική κατάσταση και μυώδη πόδια. Αυτοί οι τρεις παράγοντες είναι αποφασιστικής σημασίας για την νίκη ή την αποτυχία στον αγώνα. Μεγάλα πνευμόνια επίσης είναι απαραίτητα, γιατί έτσι μπορεί να συνέρχεται εύκολα από την έντονη προσπάθεια. Εκτός της αναπνοής και η καρδιά του αθλητή - ποδηλάτη πρέπει να μάθει να προσαρμόζεται εύκολα στις αλλαγές ρυθμού, που απαιτούν από την φύση τους οι αγώνες ποδηλασίας. Οι αθλητές πρέπει να ασχολούνται με τη βελτίωση της σωματικής και της μυϊκής αντοχής τους 3 με 4 ώρες ημερησίως. Αρχίζει και δυσκολεύει λίγο, έτσι;

Ας ρίξουμε όμως και μία ματιά στο ποδήλατο της ορεινής ποδηλασίας και συγκεκριμένα των αγώνων. Πρέπει να είναι ελαφρύ και παράλληλα στέρεο. Αυτό επιτυγχάνεται χάρη στα πλαίσια αλουμινίου, χρωμίου, μολυβδαινίου και τιτανίου ή άνθρακα. Οι τροχοί είναι κατασκευασμένοι από κράματα αλουμινίου. Διαθέτει τρεις δίσκους αλυσίδων και οδοντωτούς τροχούς καδένας, που προσφέρουν από 13 έως 27 ταχύτητες. Το βάρος κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 9,5 και 10,8 κιλών. Τα ελαστικά έχουν πλάτος από 48 μέχρι 53 χιλιοστά και φυσικά δεν χρειάζεται να πούμε ότι πρέπει να είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά. Οι ποδηλάτες μεταφέρουν κάτω από τη σέλα ή μέσα στην φανέλα τους μία θήκη εργαλείων με γαλλικά κλειδιά, μία σαμπρέλα, μοχλούς για να βγάζουν τον τροχό από τη ζάντα και ένα σπρέϊ με πεπιεσμένο διοξείδιο του άνθρακα για να φουσκώσουν την επισκευασμένη σαμπρέλα .

Η ορεινή ποδηλασία σαν αναψυχή.
Όσο όμως ενδιαφέρον κι αν παρουσιάζει η αγωνιστική πλευρά του ποδηλάτου βουνού, υπάρχει και η άλλη πλευρά που ενδιαφέρει τους περισσότερους φίλους, αυτούς δηλαδή που κάνουν ποδήλατο για αναψυχή. Η ορεινή ποδηλασία είναι ένας θαυμάσιος συνδυασμός άσκησης και διασκέδασης. Μία καταπληκτική ευκαιρία απόδρασης μα και γνωριμίας με τη φύση. Ας την γνωρίσουμε καλύτερα και σίγουρα θα την αγαπήσουμε.

Η ορεινή ποδηλασία σαν μέσο προετοιμασίας για το χειμερινό σκι.
Γιατί το ποδήλατο είναι το καλύτερο μέσο άσκησης και προετοιμασίας για το σκι ? Πρώτα από όλα γιατί γυμνάζονται οι δικέφαλοι και τετρακέφαλοι που είναι οι βασικοί μυς των ποδιών για το σκι, ενώ ταυτόχρονα δεν καταπονούνται τα γόνατα. Δεύτερον η ποδηλασία είναι μια υπέροχη αερόβια άσκηση που απαιτεί σύντομες εκρήξεις έντασης των παλμών της καρδιάς όπως ακριβώς και το σκι. Το τρέξιμο για παράδειγμα απαιτεί μια συνεχής καρδιακή ένταση ενώ το σκι με τις καταβάσεις και τις αναμονές μοιάζει με την ποδηλασία που έχει αυξήσεις και μειώσεις στην ένταση της άσκησης.

Δεν χρειάζονται βουνά και ιδιαίτερες ανηφόρες για την εξάσκηση αλλά απλούς λόφους όπου μπορεί κάποιος να αυξομειώνει την ένταση και τον ρυθμό ποδηλασίας αναλόγως της φυσικής του κατάστασης. Αλλάζοντας τοπία μεγαλώνει το ενδιαφέρον και αποφεύγεται το βαρετό της υπόθεσης.

Μερικές συμβουλές.

Σε μια ανηφόρα μην κατεβάσετε γρανάζι ταχύτητας αλλά προσπαθήστε να τρέξετε στην ανηφόρα με όσο το δυνατόν μεγαλύτερο γρανάζι. Θα νιώσετε τους παλμούς της καρδιάς σας να ανεβαίνουν με γρήγορο ρυθμό και σιγά-σιγά θα νιώσετε ένα «κάψιμο» στους τετρακέφαλους. Μην το παρακάνετε, ελαττώστε ρυθμό και ξαναπροσπαθήστε αργότερα. Η οριοθέτηση στόχων είναι η καλύτερη πηγή παρακίνησης. Μια ανηφόρα που την ανεβήκατε με το χ γρανάζι υποσχεθείτε στον εαυτό σας πως την επόμενη φορά θα την διασχίσετε με το χ+1 !

Χρησιμοποιείστε ένα υπολογιστή ταξιδιού. Δεν χρειάζεται να ξοδευτείτε, αρκεί ένα απλό των 20-30 euro που θα υπολογίζει μέση ταχύτητα, συνολική διαδρομή, μέγιστη ταχύτητα και ημερήσιο χρόνο ποδηλασίας. Αυτό θα σας βοηθήσει να βάζετε χιλιομετρικούς στόχους και θα σας βοηθήσει να ελέγχετε την απόδοση σας.

Συμμετοχή σε όμιλο ή ποδήλατο με παρέα. Μια ομαδική προπόνηση είναι αποδοτικότερη από την ατομική. Η πίεση βγαίνει αβίαστα και το αποτέλεσμα μέσω της άμιλλας είναι αποδοτικότερο.

Τακτικότητα. Η συχνή ποδηλασία γίνεται ανάγκη και οι στόχοι επιτυγχάνονται ευκολότερα. Η φυσική κατάσταση βελτιώνεται και με την ταυτόχρονη εναλλαγή τοπίων η προετοιμασία για τον χειμώνα γίνεται ευκολότερη.

Καλή προετοιμασία λοιπόν.