The snow and the city.

Έχει δέκα διαφορετικά θέρετρα μέσα σε απόσταση μιας ώρας μα το αυτοκίνητο από το διεθνές αεροδρόμιο, υψηλή ετήσια χιονόπτωση και πολλές μοντέρνες εγκαταστάσεις εξαιτίας των βελτιώσεων που έγιναν για τους Ολυμπιακούς του Salt Lake το 2002. Ωστόσο η Utah παραμένει ανεξερεύνητη σε μεγάλο βαθμό από εμάς τους Ευρωπαίους.

H Utah, η πόλη του Salt Lake , είναι τόσο κοντά στις κορυφές των βουνών Wasatch που όταν προσγειώνεσαι στο αεροδρόμιο απορείς που η ουρά του αεροπλάνου δεν τα ακούμπησε. Και αυτή η εγγύτητα δεν είναι απατηλή – 10 από τα 12 θέρετρα στα Wasatch είναι σε απόσταση περίπου μιας ώρας με το αυτοκίνητο από την πόλη. Το να έρθεις εδώ και να δοκιμάσεις μόνο ένα θα ήταν σαν να αγόραζες ένα κουτί με ποικιλία δημητριακών, να έτρωγες μόνο τις νιφάδες καλαμποκιού και να πέταγες τα υπόλοιπα.

Πολλά από τα θέρετρα είναι τόσο κοντά που μπορείς να δεις τις κορυφές του ενός από τα σύνορα κάποιου άλλου, ή ακόμα και να πηδήξεις το σκοινί και να κατέβεις την πίστα του άλλου αν έχεις αυτή την τάση. Αλλά το γεγονός ότι είναι ξεχωριστά προσφέρει την απόλαυση της εξερεύνησης της κάθε περιοχής σε μία ολόκληρη ημέρα προτού πας στην επόμενη. Και χωρίς αυτό να επιβαρύνει τον προϋπολογισμό με ακριβά ημερήσια εισιτήρια – η Utah έχει ενώσει επτά θέρετρα μαζί με ένα εύχρηστο και οικονομικό εισιτήριο για διεθνείς επισκέπτες, δίνοντας ένα ισχυρό κίνητρο να επισκεφθείς όσα από αυτά σου αρέσουν. Το Διαβατήριο καλύπτει Alta, Brighton , Canyons , Deer Valley , Park City , Snowbird και Solitude (http://www.go-utah.com/Wasatch-Mountains/Skiing/) και εφόσον μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για έξι μέρες σε μια διαμονή δέκα ημερών, για παράδειγμα, είσαι ελεύθερος να επισκεφθείς και άλλα θέρετρα.

Η διαμονή στη Salt Lake City ή στη ζωηρή Park City κάνει την ξενάγηση εύκολη. Μισή ώρα μετά την αναχώρηση από τη Salt Lake μπορείς να ετοιμάζεσαι να διασχίσεις την Alta ή τη Snowbird, δίπλα η μια στην άλλη μέσα στο Little Cottonwood Canyon λίγο έξω από τη Salt Lake. Σε 45 λεπτά με μία ώρα τη Snowbasin ή τη Powder Mountain beckon. H Park City , 45 λεπτά μακριά, έχει τρία θέρετρα ακριβώς δίπλα του: ξυπνάς το πρωί και διαλέγεις έναν αναβατήρα για τις πλαγιές της Park City, έναν λεωφορείο για τη Deer Valley ή τα δένδρα και τα στενά των Canyons.
Διαλέξαμε επτά από τα κοντινότερα θέρετρα στη Salt Lake, πολλά από τα οποία είναι στο Διαβατήριο, και ξεκινήσαμε για τους λόφους.



Αν σας αρέσουν οι περιοχές για σκι που καλύπτονται από ένα στρώμα πούδρας χιονιού, η Snowbasin και η Deer Valley θα σας ικανοποιήσουν στα σίγουρα. Με το που θα φτάσετε στη Snowbasin οι οικοδεσπότες σας περιμένουν με ένα χαρούμενο καλωσόρισμα και έναν χάρτη, ρωτώντας αν έχετε πάει στο θέρετρο ξανά. Τα δρομάκια που σας οδηγούν στις κατοικίες και στους αναβατήρες είναι θερμαινόμενα και χωρίς χιόνι. Στη Deer Valley δεν είχα περπατήσει περισσότερο από δύο βήματα με τα σκι μου όταν κάποιος προσπάθησε να τα μεταφέρει για μένα (αντιστοιχεί ένας υπάλληλος ανά τρεις επισκέπτες). Μπορείτε να αφήσετε τα σκι σας στο θέρετρο τη νύχτα δωρεάν και να τα κερώσετε για 5 δολάρια. Το snowboarding δεν επιτρέπεται (...) και οι χιονοδρόμοι είναι περιορισμένοι για να αποφεύγεται ο συνωστισμός. Θα βρείτε ωραίο χιόνι και στην υπόλοιπη Utah – και δωρεάν φύλαξη των ski από ντόπιους γνώστες και δωρεάν ντουλαπάκια για να κλειδώσετε τα πέδιλα σας ενώ τρώτε.

Οι τέλειες πίστες είναι το δυνατό σημείο των Snowbasin και Deer Valley. Στην κορυφή της Strawberry στη Snowbasin, ο ορίζοντας εκτείνεται για μίλια στις ατελείωτες κοιλάδες και οι φαρδιές μπλε πίστες παρακαλούν για ταχύτητα. Ακόμα καλύτερα μπορείτε να ακολουθήσετε τις διαδρομές ανδρών και γυναικών (τα σημεία έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων είναι ακόμα εκεί) από την κορυφή του μικροσκοπικού βαγονιού έως την κορυφή Allen. Οι ντόπιοι θα σας πουν που σχεδόν ανατράπηκε ο Daron Rahlves ή που έπεσε ο Bobe Miller πάνω στη λεκάνη του αλλά συνήλθε.

Στη Deer Valley, όπου ο οικοδεσπότης για μία ημέρα συνόψισε το σύνθημα του θέρετρου ως εξής «Δεν θέλουμε να σπάσετε ούτε νύχι», είναι αδύνατον να μην απολαύσεις την τόνωση της αυτοπεποίθησής σου στις στρωμένες πίστες. Ή να μην νιώσεις ικανοποίηση κοιτώντας κρυφά μέσα από τα παράθυρα απίστευτα μεγάλων – και συνήθως άδειων – ιδιωτικών κατοικιών που βρίσκονται κοντά στις διαδρομές. Η θέα από ψηλά της Bandana, της Ontario και της Sunset είναι καταπληκτική, όπως και από ένα σημείο όπου μπορείς να δεις τις κορυφές των Alta και Snowbird.

Όχι τόσο μαλακά αλλά πιο σκληρά και άγρια είναι τα Park City και τα Canyons, οι κοντινοί γείτονες της Deer Valley. Παλιά ορυχεία είναι φανερά ανάμεσα στα δένδρα δίπλα στις πίστες της Park City, σημάδια που μιλάνε για την ιστορία της. Το θέρετρο είναι ωστόσο αρκετά μοντέρνο, και λίγα χρόνια πριν τους Ολυμπιακούς, όταν φιλοξενούσε snowboarding διαγωνισμούς, οι snowboarders επιτρέπονταν στις πλαγιές του. Τώρα υπάρχουν τέσσερις πίστες. Για αυτούς που προτιμούν να παραμένουν προσγειωμένοι, ωραίες, αν και σύντομες, μπλε πίστες διασχίζουν το βουνό και η μακρύτερη Quit'n'Time προσφέρει μια υπέροχη θέα από την πόλη καθώς κατεβαίνεις για ξεκούραση και ανεφοδιασμό.

Η οδός Main είναι γεμάτη με κτίρια τύπου Άγριας Δύσης και υπάρχει μια τεράστια ποικιλία από μπαρ – που περιλαμβάνουν και ένα καινούργιο μέρος με πίστα χορού. Κάτι που αποδεικνύει ότι η κατανάλωση αλκοόλ δεν αποτελεί πρόβλημα στη Utah, γεγονός που συχνά ερμηνεύεται ως επιρροή από τους Μορμόνους του παρελθόντος – και εφόσον είσαι πάνω από 21 χρονών και υπακούς στους κανονισμούς. Τα μπαρ που σερβίρουν αλκοολούχα και μπύρα με αλκοόλ πάνω από 3,2% και δεν σερβίρουν φαγητό, λειτουργούν ως club και πρέπει να συνοδεύεσαι τουλάχιστον από ακόμα έναν από το γκρουπ σου για να σε σερβίρουν αλκοόλ. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να χρειαστεί να πληρώσεις περίπου 4 δολάρια αλλά είναι εύκολο και μπορείς μετά να καλέσεις και άλλους. Μέρη που σερβίρουν μόνο μπύρα με 3,2% δεν έχουν κανένα περιορισμό πέραν της ηλικίας.

Οι ετήσιες χιονοπτώσεις φθάνουν κατά κανόνα τα 13 μέτρα στην πολιτεία των Canyons, ιδιαίτερα στις Snowbird και Alta. Σύννεφα από ελαφριά πούδρα σαν τον αέρα μας καλύπτουν καθώς κατεβαίνουμε στις μπλε πίστες και δυσκολεύουν την ορατότητα στις μαύρες.

Τα Canyons, επιβεβαιώνοντας τη φήμη τους, εξαπλώνονται σε οκτώ κορυφογραμμές από την κεντρική περιοχή Red Pine. Απολαύσαμε περισσότερο τις πιο ήσυχες που εξυπηρετούνται από τον αναβατήρα Dreamscape καθώς κατεβαίναμε ανάμεσα από δένδρα, και στην άλλη άκρη τις διπλά μαύρες που εξυπηρετούνται από το Super Condor Express.

Για παγωμένο απότομο και βαθύ χιόνι κατευθυνθείτε προς την Alta. Ξεκινήστε από το στενό και απότομο Little Cottonwood Canyon, όπου δεν είναι πρωτάκουστοι οι αποκλεισμοί από χιόνι μετά από αποκόλληση μεγάλου όγκου χιονιού και από όπου δεν μπορεί κανείς να φύγει. Αλλά αν μένετε στο Alta Lodge, όπου νιώθετε τα πνεύματα των παλιών κατοίκων του θέρετρου να σας παραφυλάνε στους διαδρόμους και όπου το φαγητό είναι υπέροχο, δεν θα σας δυσκολέψει καθόλου, εκτός και αν ζητάτε ξέφρενη διασκέδαση – κάτι τέτοιο δεν θα βρείτε στην Alta. Οι πλαγιές που κατέβηκα τρέχοντας μαζί με τον υπεύθυνο πίστας και χιονοδρόμο ελεύθερης κατάβασης Dave Richards επιβεβαίωσαν τη φήμη της Alta, αν και οι πίστες που είναι προσβάσιμες από μία από τις βάσεις της δεν είναι καθόλου τρομακτικές. Ξεκινήσαμε από την Wildcat και κατευθυνθήκαμε κατευθείαν στις εξόδους προς το απάτητο χιόνι. H Alta ήταν από τις πρώτες περιοχές που επέτρεψε στον κόσμο να βγει από τη φυλασσόμενη περιοχή – με δική τους ευθύνη φυσικά. Έπειτα κατεβήκαμε απότομες πλαγιές προσπερνώντας φυσικές ομορφιές και δένδρα. Υπάρχει μια διαφορετική ατμόσφαιρα εδώ που είναι δύσκολο να την αγγίξεις, σαν να υπήρχε ανέκαθεν (αν και υπάρχουν αρκετοί καινούργιοι αναβατήρες, μαζί με έναν ολοκαίνουργιο από αυτή την περίοδο).

Alta

Ωστόσο, απαγορεύονται αυστηρά οι snowboarders, οπότε όταν ξεφορτώσαμε τα snowboards στο χώρο στάθμευσης νωρίς το πρωί, τέσσερις διαφορετικοί περαστικοί μας είπαν ότι δεν μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε. Αλλά μπορούσαμε. Πριν από δυο περιόδους η Alta ξεκίνησε τη λειτουργία μιας μικρής πίστας στο Grizzly Gulch, στη μια πλευρά της περιοχής του, όπου επιτρέπονται snowboarders. Η περσινή προσφορά ήταν πέντε καταβάσεις με πρωινό για 225 δολάρια. Οι πλαγιές δεν ήταν ούτε πολύ απότομες ούτε πολύ μακριές, αλλά κυματιστές και καλυμμένες από δένδρα- και το χιόνι απάτητο.

Αν προτιμάτε τα δημητριακά σας τραγανά, το βουνό Powder πρέπει να μπει στη λίστα σας. Έχει τη μεγαλύτερη έκταση από οποιοδήποτε θέρετρο της Utah αλλά είναι το λιγότερο αναπτυγμένο και δεν μοιάζει σε τίποτα με το πολυτελή γείτονα του, Snowbasin. Από τα 5500 εκτάρια, τα 2800 εξυπηρετούνται από αναβατήρες ενώ τα υπόλοιπα εξυπηρετούνται από γερανούς snowmobile, λεωφορεία, snowcat και τα πνευμόνια σας. Το snowcat σας πάει στο Lightning Ridge όπου μπορείτε να προχωρήσετε περισσότερο για να εκμεταλλευθείτε τις κοντινές απότομες μαύρες του James Peak. Υπάρχουν αρκετές μεσαίας δυσκολίας για να περάσεις ωραία αλλά είναι οι απάτητες φαρδιές πίστες που αξίζουν-το Powder Country οδηγεί σε έναν δρόμο από όπου ένα λεωφορείο σας πηγαίνει πίσω στους αναβατήρες.

Η Alta έχει ενωθεί με τη γειτονική Snowbird από το 2001. Εδώ οι πλαγιές είναι απότομες όσο πουθενά στην Alta αλλά το μέρος έχει μια πιο εκλεπτυσμένη αίσθηση. Ένα βαγόνι σε στέλνει στην κορυφή σε λίγα λεπτά. Στη διαδρομή ο χειριστής κάνει ανακοινώσεις σχετικά με το ποια πίστα είναι ανοικτή, πόσο κρύο κάνει και τελικά ρωτάει πως είναι η μέρα μας – παίρνοντας πάντα ενθουσιώδεις απαντήσεις, παρόλο τον άνεμο που μαστιγώνει το βουνό την ημέρα που το επισκεφθήκαμε. Ένα καταφύγιο στην κορυφή έχει μια πινακίδα που σας προσκαλεί να ρωτήσετε ό,τι θέλετε. Μια καλή ερώτηση είναι τι συμβαίνει με τις εξόδους για τις απάτητες πίστες. Καταλήξαμε να είμαστε οι πρώτοι μέσα στον τομέα Lower Baldy, κόβοντας δρόμο μέσα από τα δένδρα και φθάνοντας σε ένα άνοιγμα με φρέσκο χιόνι μόνο για εμάς.

Η Snowbird έχει πολύ περισσότερες δυνατότητες για ελεύθερη κατάβαση. Την Tiger Tail, για παράδειγμα, με σκορπισμένα δένδρα, και τη Mineral Basin, που είναι ένας τεράστιος παιδότοπος και το πέρασμα για την Alta.

Snowbird

Οι απότομες πίστες δεν περιορίζονται μόνο σε θέρετρα με ανάλογη φήμη. Ακόμα και η Deer Valley, με τη φήμη του βουνού Bambi, έχει Daley Chutes και Daley Bowl, όπου πας με τον αναβατήρα Empire Canyon, και το Mayflower Bowl στο βουνό Bald. Η Snowbasin έχει τις διπλά μαύρες De Moisey και Middle Bowl. Οι έξοδοι Canyons σε ολόκληρο το βουνό οδηγούν σε δύσκολα κατάφυτα εδάφη. Στο Park City, o αναβατήρας Jupiter οδηγεί στη μοναδική περιοχή του βουνού από όπου η κατάβαση δεν είναι εύκολη.



Οι φήμες ότι κάποια μέρα τα περισσότερα θέρετρα της Utah θα ενωθούν – ιδίως γύρω από τη Park City- ψιθυρίζονται συχνά. Αλλά το καθένα έχει τη δική του προσωπικότητα οπότε, αν και η Alta και η Snowbird έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους χωρίς να χάνουν την ιδιαιτερότητά τους, δεν φαίνεται να χρειάζεται να κάνουν το ίδιο και τα άλλα, όταν το να επισκεφθείς ένα μέρος με πολλά από αυτά που σου αρέσουν είναι τόσο εύκολο.

Μετάφραση από Ski & Snowboard Magazine.

---