Ιουν
24
K2 Ski Expedition - Update 3
K2, τι βουνό ! Έχει 8.612 μέτρα ύψος, αλλά όταν βρίσκομαι εδώ στην κατασκήνωση βάσης, στα 5.100 μ. και το κοιτάζεις , δεν φαίνεται όσο πραγματικά είναι, μοιάζει λες και είναι πάνω από 1000 μέτρα για τη κορυφή.
Είναι περίεργο συναίσθημα, όταν ξέρω ότι είναι πάνω από 3500 μ. για την κορυφή.
Πριν από λίγες ημέρες ο Michele και εγώ πραγματοποιήσαμε το πρώτο ταξίδι εγκλιματισμού και πειραματιστήκαμε στο πόσο πραγματικά μεγάλο είναι το βουνό.
Αφήσαμε την κατασκήνωση βάσης στις επτά το πρωί και περπατήσαμε κατά μήκος του παγετώνα Godwin Austen για 30 λεπτά μέχρι τις παρυφές του Κ2 και την αρχή της διαδρομής Cesen. Με μπότες του σκι στα πόδια μας, κραμπόν, μπατόν στα χέρια μας και ένα βαρύ σακίδιο που είχε μέσα σκηνή, υπνόσακο, γκαζιέρα, τρόφιμα κτλ και ένα ζευγάρι σκι περασμένα στο πλάι, ξεκινήσαμε την αναρρίχηση.
Στην αρχή, ήταν μια όμορφη πλαγιά για σκι, με 30 μοίρες κλίση, και τέλειο σκληρό χιόνι. Μια χαρά για την αναρρίχησή μας.
Σκαρφαλώναμε από την δεξιά πλευρά μιας μεγάλης χιονισμένης πλαγιάς κοντά στην κορυφογραμμή για να είμαστε εκτός κινδύνου από την μεγάλη serac που κοίτονταν στα αριστερά μας. Η πλαγιά έγινε πιο απότομη, μεταξύ 40 και 50 μοιρών και το χιόνι βαθύτερο. Έπρεπε να σταματήσω να ονειρεύομαι την επικείμενη κατάβαση σε αυτήν την υπέροχη πλαγιά με το χιόνι πούδρα.
Πρώτα όμως έπρεπε να βρούμε ένα σημείο για την σκηνή μας όπου θα μπορούσαμε να περάσουμε τη νύχτα. Θα μ’ άρεσε να κατέβω κάτω αμέσως με τα σκι μου, αλλά είναι καλύτερα για λόγους εγκλιματισμού να περάσουμε την νύχτα σε μεγαλύτερο υψόμετρο.
Το να βρούμε μέρος για την σκηνή αποδείχθηκε τελικά πολύ δύσκολο. Ξεκινήσαμε την αναζήτηση σε υψόμετρο 5.700 μ., και καταλήξαμε στα 6.000 μ μέχρι να βρούμε ένα επίπεδο σημείο, μετά από επτά ώρες συνολικής αναρρίχησης.
Μετά από λίγο σκάψιμο φτιάξαμε ένα κακήν κακώς επίπεδο με τις 2 γωνίες της σκηνής να αιωρούνται στον αέρα.
Μαντέψτε ποιον πήρε ο ύπνος από εκείνη την πλευρά της σκηνής. Τελικά δεν ήταν και άσχημα, και κοιμήθηκα σχετικά καλά.
Το επόμενο πρωί εγώ και ο Michele ξυπνήσαμε με πονοκέφαλο και έξω φυσούσε και χιόνιζε. Εξαιρετικά ! Μετά το πρωινό μας και λίγο φρέσκο αέρα ο πονοκέφαλος έφυγε, αλλά ο Michele πρέπει να υπέφερε από κάποια υψομετρική ασθένεια γιατί δεν ήταν πολύ καλά και συνήλθε μόνο όταν φτάσαμε πίσω στην κατασκήνωση βάσης.
Μετά από λίγες ώρες τουρτούρισμα στην σκηνή μας, σταμάτησε να χιονίζει και καθάρισε, έτσι βάλαμε τα σκι μας και αρχίσαμε να κατεβαίνουμε το βουνό. Το πήραμε με το μαλακό στην αρχή, δεδομένου ότι είμαι πάντα λίγο επιφυλακτικός, ειδικά σε νέο βουνό και ιδιαίτερα όταν έχει γκρεμό με απόκρημνα βράχια.
Το χιόνι ήταν καλύτερο από ό, τι περιμέναμε, κρύο και κολλούσε ελαφρώς.
Όταν η πλαγιά άνοιξε λιγάκι μπόρεσα να κάνω μεγαλύτερες στροφές και να αναπτύξω μεγαλύτερη ταχύτητα, κατεβαίνοντας το βουνό. Ένα μεγάλο χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό μου, γιατί ακόμα και για το ένα τρίτο του βουνού που ανεβήκαμε, σκιάραμε το Κ2 !
Κατεβήκαμε 900 μ. υψομετρικής διαφοράς και γεμάτος ευφορία έβγαλα τα πέδιλά μου 30 μέτρα από τη σκηνή μου στην κατασκήνωση βάσης. Είχα μόλις κάνει σκι στην πιο cool πίστα του κόσμου.
Τώρα θα ξεκουραστούμε για λίγες ημέρες στην κατασκήνωση βάσης, να φορτίσουμε τις μπαταρίες μας πριν την επόμενη σκι περιπέτειά μας στο Κ2.
Βιβλίο που διαβάζω: Richard Branson - Business Stripped bare - Adventures of a Global Entrepreneur.
Μουσική στο MP3: Χωρίς μπαταρίες.
Sponsors: Dynastar, Tierra, Osprey, Hestra, Grivel, Adidas Eyewear
Supporters: Tissot, Giro, Scarpa, Primus, Garmin, Honey Stinger, Ortovox, Exped, Jämtport
Είναι περίεργο συναίσθημα, όταν ξέρω ότι είναι πάνω από 3500 μ. για την κορυφή.
Πριν από λίγες ημέρες ο Michele και εγώ πραγματοποιήσαμε το πρώτο ταξίδι εγκλιματισμού και πειραματιστήκαμε στο πόσο πραγματικά μεγάλο είναι το βουνό.
Αφήσαμε την κατασκήνωση βάσης στις επτά το πρωί και περπατήσαμε κατά μήκος του παγετώνα Godwin Austen για 30 λεπτά μέχρι τις παρυφές του Κ2 και την αρχή της διαδρομής Cesen. Με μπότες του σκι στα πόδια μας, κραμπόν, μπατόν στα χέρια μας και ένα βαρύ σακίδιο που είχε μέσα σκηνή, υπνόσακο, γκαζιέρα, τρόφιμα κτλ και ένα ζευγάρι σκι περασμένα στο πλάι, ξεκινήσαμε την αναρρίχηση.
Στην αρχή, ήταν μια όμορφη πλαγιά για σκι, με 30 μοίρες κλίση, και τέλειο σκληρό χιόνι. Μια χαρά για την αναρρίχησή μας.
Σκαρφαλώναμε από την δεξιά πλευρά μιας μεγάλης χιονισμένης πλαγιάς κοντά στην κορυφογραμμή για να είμαστε εκτός κινδύνου από την μεγάλη serac που κοίτονταν στα αριστερά μας. Η πλαγιά έγινε πιο απότομη, μεταξύ 40 και 50 μοιρών και το χιόνι βαθύτερο. Έπρεπε να σταματήσω να ονειρεύομαι την επικείμενη κατάβαση σε αυτήν την υπέροχη πλαγιά με το χιόνι πούδρα.
Ο Fredrik σε υψόμετρο 6.300μ.
Πρώτα όμως έπρεπε να βρούμε ένα σημείο για την σκηνή μας όπου θα μπορούσαμε να περάσουμε τη νύχτα. Θα μ’ άρεσε να κατέβω κάτω αμέσως με τα σκι μου, αλλά είναι καλύτερα για λόγους εγκλιματισμού να περάσουμε την νύχτα σε μεγαλύτερο υψόμετρο.
Το να βρούμε μέρος για την σκηνή αποδείχθηκε τελικά πολύ δύσκολο. Ξεκινήσαμε την αναζήτηση σε υψόμετρο 5.700 μ., και καταλήξαμε στα 6.000 μ μέχρι να βρούμε ένα επίπεδο σημείο, μετά από επτά ώρες συνολικής αναρρίχησης.
Μετά από λίγο σκάψιμο φτιάξαμε ένα κακήν κακώς επίπεδο με τις 2 γωνίες της σκηνής να αιωρούνται στον αέρα.
Μαντέψτε ποιον πήρε ο ύπνος από εκείνη την πλευρά της σκηνής. Τελικά δεν ήταν και άσχημα, και κοιμήθηκα σχετικά καλά.
Το επόμενο πρωί εγώ και ο Michele ξυπνήσαμε με πονοκέφαλο και έξω φυσούσε και χιόνιζε. Εξαιρετικά ! Μετά το πρωινό μας και λίγο φρέσκο αέρα ο πονοκέφαλος έφυγε, αλλά ο Michele πρέπει να υπέφερε από κάποια υψομετρική ασθένεια γιατί δεν ήταν πολύ καλά και συνήλθε μόνο όταν φτάσαμε πίσω στην κατασκήνωση βάσης.
Μετά από λίγες ώρες τουρτούρισμα στην σκηνή μας, σταμάτησε να χιονίζει και καθάρισε, έτσι βάλαμε τα σκι μας και αρχίσαμε να κατεβαίνουμε το βουνό. Το πήραμε με το μαλακό στην αρχή, δεδομένου ότι είμαι πάντα λίγο επιφυλακτικός, ειδικά σε νέο βουνό και ιδιαίτερα όταν έχει γκρεμό με απόκρημνα βράχια.
Το χιόνι ήταν καλύτερο από ό, τι περιμέναμε, κρύο και κολλούσε ελαφρώς.
Ο Fredrik απολαμβάνει το σκι στο Κ2 !
Όταν η πλαγιά άνοιξε λιγάκι μπόρεσα να κάνω μεγαλύτερες στροφές και να αναπτύξω μεγαλύτερη ταχύτητα, κατεβαίνοντας το βουνό. Ένα μεγάλο χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό μου, γιατί ακόμα και για το ένα τρίτο του βουνού που ανεβήκαμε, σκιάραμε το Κ2 !
Κατεβήκαμε 900 μ. υψομετρικής διαφοράς και γεμάτος ευφορία έβγαλα τα πέδιλά μου 30 μέτρα από τη σκηνή μου στην κατασκήνωση βάσης. Είχα μόλις κάνει σκι στην πιο cool πίστα του κόσμου.
Τώρα θα ξεκουραστούμε για λίγες ημέρες στην κατασκήνωση βάσης, να φορτίσουμε τις μπαταρίες μας πριν την επόμενη σκι περιπέτειά μας στο Κ2.
Βιβλίο που διαβάζω: Richard Branson - Business Stripped bare - Adventures of a Global Entrepreneur.
Μουσική στο MP3: Χωρίς μπαταρίες.
Sponsors: Dynastar, Tierra, Osprey, Hestra, Grivel, Adidas Eyewear
Supporters: Tissot, Giro, Scarpa, Primus, Garmin, Honey Stinger, Ortovox, Exped, Jämtport
