|
Πέμπτη, 01 Φεβρουάριος 2007 19:57 |
Με τον όρο "Υετός" εννοούμε όλα τα ατμοσφαιρικά κατακρημνίσματα πού με οποιαδήποτε μορφή τού νερού, υγρή ή στερεή, επίπτουν στην επιφάνεια τής γης από τον ουρανό, αφού προηγουμένως έχουν ανέλθει σ' αυτόν με την διαδικασία τής εξάτμισης των επιφανειακών νερών. Ο Υετός περιλαμβάνει λοιπόν όλα τα είδη τής βροχής, το χιονόνερο, το χιόνι, το χαλάζι αλλά και κάθε μορφή υγρασίας πού επικάθεται στο έδαφος και τα φυτά, όπως η δρόσος, και η πάχνη.
Η μορφή πού θα έχουν τα υδάτινα αυτά κατακρημνίσματα όταν φτάνουν στο έδαφος, εξαρτάται απ' την θερμοκρασία, την υγρασία και την ύπαρξη ή όχι κατακόρυφων ρευμάτων τού αέρα. Αν η θερμοκρασία είναι πάνω απ' το σημείο παγιοποιήσεως (0 βαθμοί Κελσίου) τα κατακρημνίσματα θα έχουν μορφή βροχής, διαφορετικά χιονιού. Αν όμως η θερμοκρασία δεν είναι πολύ κάτω απ' το σημείο παγιοποιήσεως θα έχουμε χαλάζι. Ας τα δούμε όμως αναλυτικότερα.
Βροχή.
Η βροχή είναι υγρή κατακρήμνιση πού ξεκινά από την συμπύκνωση υδρατμών πάνω σε πυρήνες αλάτων στην ατμόσφαιρα, πού όταν με την συσσωμάτωση τους αποκτήσουν επαρκές βάρος, πέφτουν στο έδαφος με την γνώριμη μορφή των υδροσταγόνων. Μπορεί να ξεκινά και με την μορφή μικρών παγοκρυστάλλων μέσα στα σύννεφα πού όταν συνενωθούν μεταξύ τους σχηματίζουν νιφάδες χιονιού. Όταν αυτές βαρύνουν αρχίζουν να πέφτουν και διερχόμενες από θερμότερα στρώματα αέρα λιώνουν, μετατρέπονται σε σταγόνες βροχής και έτσι φτάνουν στο έδαφος. Ανάλογα με τα μετεωρολογικά φαινόμενα πού οδηγούν στην δημιουργία της η βροχή διακρίνεται σε Κατακόρυφης Μεταφοράς, σε Ορογραφική, σε Κυκλωνική και Αντικυκλωνική. Η πρώτη οφείλεται σε ανοδικά ρεύματα κατά την διάρκεια νηνεμίας, η δεύτερη στην αναγκαστική ανύψωση αερίων μαζών λόγω παρουσίας όρους και η τρίτη και τέταρτη οφείλονται σε κυκλωνικά ή αντικυκλωνικά συστήματα, τα γνωστά σε όλους μας από τα δελτία καιρού χαμηλά ή υψηλά βαρομετρικά συστήματα. Στην πραγματικότητα όλοι αυτοί οι λόγοι είναι δυνατόν να διαπλέκονται και η βροχή να οφείλεται σε συνδυασμό τους. Η βροχή μετρείται με τα βροχόμετρα όπου μετρείται το ύψος της. Ο τρόπος πού κατανέμεται η βροχή μέσα στους μήνες ενός έτους ονομάζεται βροχομετρική δίαιτα. Στην χώρα μας οι βροχερότεροι μήνες είναι ο Νοέμβριος και ο Δεκέμβριος ενώ οι περιοχές με τις περισσότερες βροχοπτώσεις είναι οι βορειοδυτικές.
Χιόνι. (βλ. και http://www.skifun.gr/meteorologia/xioni)
Το χιόνι είναι στερεή μορφή τού υετού πού σχηματίζεται από υδρατμούς πού ψύχονται γύρω από κάποιο σωματίδιο σκόνης κάτω από το σημείο παγιοποιήσεως και συμπυκνώνονται περνώντας κατ' ευθείαν στην στερεή φάση, χωρίς να περάσουν απ' την υγρή φάση σχηματίζοντας κρυστάλλους. Η μορφή των κρυστάλλων εξαρτάται απ' την θερμοκρασία πού επικρατεί μέσα στο σύννεφο και την σχετική του υγρασία. Οι διάφορες γεωμετρικές μορφές των κρυστάλλων είναι βελόνες, κίονες, πρίσματα, κύπελλα, πλάκες, αστέρες και διάφοροι άλλοι πολυκρύσταλλοι. Το Αν αυτοί οι κρύσταλλοι πού βρίσκονται μέσα στο σύννεφο θα φτάσει στο έδαφος ως χιονόπτωση με την μορφή των γνωστών μας νιφάδων (συσσωματώματα κρυστάλλων), εξαρτάται απ' την ταχύτητα πτώσεώς τους. Η πιθανότητα εκδήλωσης χιονοπτώσεως είναι ανάλογη τής ταχύτητας αυτής. Η μέτρηση τού χιονιού γίνεται αφού προηγουμένως λιώσει και μετασχηματιστεί σε νερό, οπότε μετρείται το ύψος τού ισοδύναμου νερού πού προκύπτει, όπως γίνεται και με τις βροχοπτώσεις.
Χιονόνερο.
Το χιονόνερο είναι μικρά κομμάτια μερικώς λιωμένου πάγου. Ο ένας τρόπος σχηματισμού είναι από σταγόνες βροχής πού ψύχονται και παγώνουν μερικώς, καθώς διέρχονται από στρώμα αέρα θερμοκρασίας χαμηλότερης αυτής τής παγιοποιήσεως. Δημιουργείται επίσης από νιφάδες χιονιού πού δεν προλαβαίνουν να φτάσουν στο έδαφος ως χιόνι αλλά στην πορεία τους προς τα κάτω περνώντας από θερμότερα στρώματα αέρα μισολιώνουν. Και στις δύο περιπτώσεις το κατακρήμνισμα είναι όπως λέει και το όνομά του κάτι ενδιάμεσο μεταξύ βροχόνερου και χιονιού.
Χαλάζι.
Το χαλάζι είναι στερεό κατακρήμνισμα πού σχηματίζεται με την εξής διεργασία. Αρχίζει και αυτό με την συμπύκνωση βεβαίως υδρατμού σε κάποιο πυρήνα πού με την συσσωμάτωση μετατρέπεται σε σταγόνα και αρχίζει να πέφτει. Είναι δυνατόν στην πορεία της η σταγόνα να συλληφθεί από ανοδικό ρεύμα και να μεταφερθεί σε περιοχή θερμοκρασίας μικρότερης τού σημείου παγιοποιήσεως οπότε και παγώνει. Αν αρχίσει να πέφτει παρασυρμένη από ψυχρό καθοδικό ρεύμα τώρα, αρχίζει να λιώνει καθώς θα διέρχεται από θερμότερα στρώματα αέρα προς την βάση τού νέφους, στο οποίο δημιουργήθηκε. Αν ξανασυλληφθεί από ανοδικό ρεύμα, αρχίζει πάλι ν' ανεβαίνει σε ψυχρότερο αέρα και ξαναπαγώνει. Αυτό το "ανέβα - κατέβα" μπορεί να συμβεί αρκετές φορές και κάθε φορά η σταγόνα αποκτά ένα περίβλημα πάγου. Τελικά φτάνει στο έδαφος με πολλά περιβλήματα σαν κρεμμύδι και αλλοίμονο στο κεφάλι πού θα επιπέσει. Οι καταστροφές από χαλάζι είναι πολλές και εξαρτώνται φυσικά από το πλήθος των περιβλημάτων του, δηλαδή το μέγεθός του. Αυτό μπορεί να ξεκινά από διάμετρο μικρότερη του εκατοστού και να ξεπερνά τα 10 εκατοστά. Πρόσφατα και στην χώρα μας, Νοέμβριος 2002, έπεσε χαλάζι μεγέθους λεμονιού με σοβαρές ζημιές σε κατοικίες και αυτοκίνητα. Αν αναλογιστεί κανείς το ύψος απ' το οποίο έρχεται το χαλάζι π.χ. από τα 8.000 μέτρα, εύκολα αντιλαμβάνεται την ταχύτητα πού αποκτά φτάνοντας στο έδαφος και την φοβερή ορμή με την οποία προσκρούει σ' αυτό. Οι ζημιές φυσικά θα είναι αναπόφευκτες στις περιουσίες των ανθρώπων και κυρίως στις καλλιέργειες. Σπανίως σκοτώνει και ανθρώπους, όπως συνέβη τον Μάιο τού 1986 στην Κίνα, οπότε 100 άνθρωποι σκοτώθηκαν, 9.000 τραυματίστηκαν και 35.000 σπίτια καταστράφηκαν από ισχυρότατη χαλαζόπτωση. Όπως προκύπτει απ' τον τρόπο δημιουργίας του το χαλάζι προϋποθέτει ύπαρξη ισχυρών ανοδικών και καθοδικών ρευμάτων, τα οποία συνήθως παρατηρούνται σε καταιγίδες. Πολλές φορές αυτό το κατακρήμνισμα είναι και προμήνυμα ανεμοστροβίλων.
Δρόσος - Πάχνη - Ομίχλη. (βλ. και http://www.skifun.gr/content/view/25/95/)
Πάντοτε ο αέρας περιέχει υδρατμούς είτε βρίσκεται πάνω από ψυχρές πολικές περιοχές είτε πάνω από διακεκαυμένες ερήμους. Μάλιστα όσο υψηλότερη είναι η θερμοκρασία τού αέρα τόσο περισσότεροι υδρατμοί μπορούν να συγκρατούνται σε αέρια μορφή. Για να εμφανιστούν τα φαινόμενα τής Δρόσου, Πάχνης και Ομίχλης πρέπει ο αέρας κοντά στο έδαφος να είναι κορεσμένος σε υδρατμούς. Αυτό σημαίνει ότι κι ένα μόριο υδρατμού να προστίθετο δεν θα μπορούσε να παραμείνει σε αέρια μορφή αλλά θα υγροποιείτο. Το ίδιο συμβαίνει κι Αν πέσει η θερμοκρασία οπότε λιγότεροι υδρατμοί συγκρατούνται. Οι υπόλοιποι συμπυκνώνονται και υγροποιούνται δίνοντας μάλιστα την εντύπωση ότι προηγήθηκε βροχή στην περιοχή, αφού μουσκεύουν τα πάντα. Η υγροποίηση αυτή εκδηλώνεται με διαφόρους τρόπους ανάλογα με τον βαθμό ψύξεως των υδρατμών. Έτσι κατά την διάρκεια τής νύχτας π.χ. πού η θερμοκρασία πέφτει λόγω απώλειας θερμότητας κυρίως με την ακτινοβολία τής Γης, οι υδρατμοί συμπυκνώνονται επάνω στην βλάστηση ή άλλα ψυχρά αντικείμενα και σχηματίζουν την δρόσο. Αυτή γίνεται ιδιαίτερα αντιληπτή Αν περπατήσουμε ανάμεσα σε χόρτα, οπότε τα παπούτσια γίνονται μούσκεμα. Αν η θερμοκρασία των αντικειμένων επάνω στα οποία γίνεται η συμπύκνωση, είναι κάτω από μηδέν βαθμούς Κελσίου, η δρόσος παγώνει και καλείται πλέον παγετός.
Η πάχνη έχει τον ίδιο μηχανισμό δημιουργίας με την δρόσο, μόνο πού η ψύξη είναι λίγο μεγαλύτερη.
Αλλά και η ομίχλη σχηματίζεται με τον ίδιο τρόπο, μόνο πού η συμπύκνωση γίνεται επάνω σε μόρια σκόνης πού δεν είναι επάνω στο έδαφος, αλλά αιωρούνται υπεράνω αυτού και έλκουν τούς υδρατμούς. Οι υγρές σταγόνες πού δημιουργούνται με την συμπύκνωση πέφτουν πάρα πολύ αργά προς το έδαφος ή παρασύρονται εδώ κι εκεί από τον άνεμο. Κι αυτό επειδή το βάρος τους είναι πάρα πολύ μικρό. Επίσης μπορούμε να πούμε ότι η ομίχλη είναι νέφος πολύ κοντά στην επιφάνεια τού εδάφους. Μερικές φορές μάλιστα συγχέεται με την πολύ χαμηλή νέφωση. Άλλωστε δημιουργείται και αυτή όπως και τα νέφη. |
|
|
