Εάν αυτοί οι παγοκρύσταλλοι χιονιού που θα πέσουν λόγω του βάρους τους φτάσουν στην επιφάνεια της γης, τότε έχουμε το φαινόμενο του χιονιού, και εφόσον το στρώσει το φαινόμενο της χιονοκάλυψης…

Για να σχηματιστούν αυτοί οι παγοκρύσταλλοι, θα πρέπει μέσα στο σύννεφο η θερμοκρασία να είναι από -1C έως το πολύ -10C, επειδή τότε οι παγοκρύσταλλοι αυτοί παρουσιάζουν υγρή επιφάνεια, οπότε κατά την πτώση τους συγκρουόμενοι μεταξύ τους σχηματίζουν νιφάδες χιονιού, που έχουν σχήμα ακανόνιστο, μεγάλες διαστάσεις και μικρή πυκνότητα με αποτέλεσμα να πέφτουν αργά. Εάν η θερμοκρασία μέσα στο σύννεφο είναι πολύ χαμηλή, π.χ. -20C τότε δεν πέφτουν νιφάδες χιονιού αλλά κόκκοι πάγου.

Το χιόνι είναι πολυτιμότερο από μια απότομη βροχή, διότι το μεν νερό της βροχής θα αρχίσει γρήγορα να κατέρχεται προς τη θάλασσα με αποτέλεσμα περιορισμένη ποσότητα από το νερό αυτό να εισέρχεται βαθιά στο έδαφος, ενώ αντίθετα το χιόνι είναι στάσιμο και λιώνει πολύ αργά με αποτέλεσμα η γη να προφταίνει να απορροφά το νερό σε μεγάλο βάθος, εμπλουτίζοντας τα υπόγεια ύδατα τα οποία αντλούμε με τα πηγάδια ή τις γεωτρήσεις τις ημέρες της ανομβρίας κυρίως για το πότισμα των καλλιεργειών.
 
Αν σε ένα ψηλό βουνό το χιόνι δεν λιώνει καθόλου όλο το έτος, επειδή θερμοκρασία του αέρα είναι συνεχώς αρνητική, τότε έχουμε το φαινόμενο των αιωνίων χιόνων. Αυτό συμβαίνει σε πολύ ψηλά βουνά, όπως είναι το Λευκό Όρος στις Άλπεις ή τα Ιμαλάϊα, ακόμα και στις κορυφές του Κιλιμάντζαρου στην Αφρική.