Φεβ
26
Εγκαινιάσθηκε ο νέος αναβατήρας στο Σέλι.
Παρόντες στην εκδήλωση ήταν ο Νομάρχης Ημαθίας κ. Καραπαναγιωτίδης, ο Βουλευτής κ. Χαλκίδης, η Δήμαρχος Βέροιας κ. Ουσουλτζόγλου, ο Αντινομάρχης κ. Καπετανόπουλος, ο Αντιδήμαρχος Νάουσας κ. Παπάς, ο Πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου κ. Μηνάς, ο Γ.Γ. της Ν.Α. κ. Γιανναβαρτζής, ο Διοικητής της Β΄ Μοίρας Καταδρομών ως εκπρόσωπος του Στρατηγού του Β΄Σ.Σ., ο Διοικητής και ο Υποδιοικητής της Πυροσβεστικής, ο Πρόεδρος του Χιονοδρομικού Κέντρου κ. Γιοβανόπουλος και τα μέλη του δ.σ., ο Αντιπρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου κ. Χατζόπουλος, ο νομαρχιακός σύμβουλος κ. Κουκουρδής, στελέχη των Διευθύνσεων Τεχνικών Υπηρεσιών, Προγραμματισμού και Πολιτισμού, μέλη του ΣΧΟ Βέροιας, στελέχη της αναδόχου εταιρείας και πολύς κόσμος.Στο χαιρετισμό του ο Νομάρχης τόνισε ότι πρόκειται για ένα σπουδαίο αναπτυξιακό έργο κόστους 2,2 εκατ. ευρώ, χρηματοδοτούμενο κατά 75% από την Ε.Ε., συμπληρώνει πλήρως τις βασικές υποδομές στο χιονοδρομικό κέντρο του Σελίου. Ο κ. Καραπαναγιωτίδης συμπλήρωσε ότι το έργο σχεδιάστηκε από την προηγούμενη και υλοποιήθηκε από τη νυν διοίκηση μέσα σε έξι μήνες, δείγμα του τι και πόσα μπορεί να κάνει αν δουλέψει όπως πρέπει ο δημόσιος τομέας.
Ο Νομάρχης αναφέρθηκε επίσης στην άριστη συνεργασία που έχει με όλους τους φορείς, συνέπεια της οποίας θα είναι και η υλοποίηση του πάρκινγκ του Σελίου το καλοκαίρι, για να ξεπεραστεί η κακή σημερινή εικόνα με τις λάσπες. Τέλος, ευχαρίστησε όλους όσους συνέβαλαν από όποια θέση και με όποιο τρόπο στην υλοποίηση του έργου. Τον πρώην και το νυν Yφυπουργό Πολιτισμού κ. Ορφανό και Ιωαννίδη, τον πρώην Νομάρχη κ. Σπάρτση, τα μέλη της Διοίκησης του Χιονοδρομικού και τις τεχνικές υπηρεσίες της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης.Ακολούθησαν χαιρετισμοί από τον Αντιδήμαρχο Νάουσας κ. Παπά, που συνεχάρη τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση για το έργο, αλλά και από τον Πρόεδρο του Χιονοδρομικού Κέντρου Σελίου κ. Γιοβανόπουλο, ο οποίος αναφέρθηκε στην προσφορά ανθρώπων που ξεκίνησαν δειλά πριν από αρκετά χρόνια να υλοποιήσουν το όνειρο ενός χιονοδρομικού κέντρου, αυτό που όλοι σήμερα χαιρόμαστε στο Σέλι.
Στη συνέχεια απονεμήθηκαν τιμητικές πλακέτες στους πρωτοπόρους και θεμελιωτές του χιονοδρομικού του Σελίου. Στον κ. Μιχάλη Μαρμαρά και στην οικογένεια του εκλιπόντα Θόδωρου Παντελίδη.
Ακολουθεί ομιλία του Προέδρου του Ε.Χ.Κ.Σ. :
Κύριε εκπρόσωπε του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας Καμπανίας και Ναούσης,
κύριε Βουλευτά,
κύριε Νομάρχα,
κυρία και κύριε Δήμαρχοι,
κύριοι αιρετοί άρχοντες του τόπου μας
κύριοι εκπρόσωποι των δημοσίων και ένστολων αρχών
ζούμε σε ένα ευλογημένο τόπο που έχει αξιωθεί να βλέπει τα βλαστάρια του να χορταίνουν, να παράγουν, να κληροδοτούν. Ζούμε σε μία Ημαθία που μάχεται κι ανθίζει, μια πολυπολιτισμική Βέροια που εξελίσσεται ζωογόνα, σε ένα Σέλι που ανασυγκροτείται και οργανωμένα αισιοδοξεί. Διοίκηση και αυτοδιοίκηση με ταγούς οραματιστές, Λιάνης, Ορφανός, Ιωαννίδης, Χαλκίδης, Σπάρτσης, Καραπαναγιωτίδης, προσέφεραν οργασμικό πεδίο εργασίας με πυξίδα στο μέλλον με μόνο όρο σε εμάς τους εκτελεστές να μη φεισθούμε κόπων.
Σε κάθε μικρόκοσμο όπως ο δικός μας υπάρχουν πάντα κάποιες εμβληματικές φυσιογνωμίες, που μοιράζονται εγωιστικά και θα διακονούν εσαεί τα δώματα της Ιστορίας. Μπορείς να διαφωνείς ή να συμφωνείς μαζί τους, να συναθλείσαι ή να τους αντιμάχεσαι, ωστόσο όσο δεν φέρεις το θείο χάρισμα δεν θα αξιωθείς ποτέ να τους κοιτάξεις ισότιμα στα μάτια, εκεί στις κορφές που έχουν κατακτήσει. Σταύρος Πλατίτσας, Αλέκος Τόσκας, Γιάννης Παντελίδης, Τηλέμαχος Κανελλίδης, Αρίστος Αμοιρίδης, Άρης Ανδρεάδης, κι άλλοι, κι άλλοι...
Η μετριότητα μου είναι η τελευταία άφιξη σε τούτη εδώ την ορεινή φωλιά ελπίδων και πρέπει να ομολογήσω δύο αμαρτήματα. Το πρώτο η άβολη παρουσία μου ανάμεσα σας όταν για δεκαετίες φιλόμοχθα συμβούλια με πρωτοπόρους προέδρους όπως ο Δημήτρης Πέτκος, ο Δημητρός Ανδρεάδης ο Γιάννης Σίμος ανέθεσαν στην τυφλή τύχη να επιλέξει εμένα να δρέψω άκοπα τις εγκαίνιες δάφνες ενός τέτοιου αναπτυξιακού έργου. Σωσίβιο μου η ελπίδα να αφήσουμε με το νυν συμβούλιο κι εμείς στους κατοπινούς χιονοστρωμένη έμπνευση, καλλιεργημένο αγρό να αλωνίσουν καρπούς-πρόσφορα στις γενεές που ακολουθούν. Το δεύτερο είναι που μερικές φορές χάνομαι σκεπτόμενος: Δορυφορικές και online συνδέσεις, ηλεκτρονικές κάρτες εισόδου, τεχνητές λίμνες και χιόνωσεις, τηλεκαμπίνες μέχρι το Αρσούμπασι… Εκείνο που χάνουμε, που μας διαφεύγει σαν το χέλι, είναι το στίγμα ψυχής, η προσωπική σφραγίδα, η ανιδιοτελής αυτοθυσία, το συστατικό που είχαν οι δύο ανυπέρβλητες φιγούρες του Βερμίου, Μιχάλης Μαρμαράς και Θόδωρος Παντελίδης.
Το σπουδαίο με τούτους τους ανθρώπους είναι πως αν τους ρωτούσαμε και σήμερα πώς τα καταφέρατε, αν τους συγχαίραμε για τους άθλους τους, κι αν τους βραβεύαμε με παράσημα και δοξαστικές τιμές θα μας απαντούσαν Το καθήκον μας κάναμε, όποιος κι αν ήταν την ίδια δουλειά θα έκανε. Αυτή είναι η σημαντικότητα των ταπεινών, των αφανών εργατών, των δικών μας πολύ γνωστών, αγνώστων στρατιωτών.
Οι Μαρμαράς Παντελίδης είναι από τις σπάνιες εκείνες περιπτώσεις ανθρώπων που ονειρεύτηκαν το ίδιο όνειρο. Για αυτούς δεν υπήρχε κάποιο διακύβευμα διότι δεν ενεργούσαν ως ισορροπιστές, δεν στρεψοδικούσαν, δεν υποδύονταν τους πολιτικάντηδες. Αυθεντικοί, οργανωτικοί, δουλευτάρηδες, αφοσιώθηκαν στο καθήκον με απαράμιλλη σεμνότητα, συνυπηρέτησαν με μεθοδικότητα τις αρχές της αξιοκρατίας, συνέπραξαν με αλγεβρική ακρίβεια, συνεργάστηκαν στο ιδεώδες.
Η ιδέα για να αφιερωθεί σε αυτούς τους Διόσκουρους ο διπλός αναβατήρας ήλθε όταν ενώ οι παλαιοί μας ιστορούσαν τις μυθικές περιπέτειες των δύο συνοδοιπόρων, αντιληφθήκαμε πως με τον ίδιο δίδυμο τρόπο οι νέοι αναβατήρες μας, οδηγούν τους λάτρεις στα υψίπεδα των αφετηριών. Χέρι – χέρι, στηρίζοντας ο ένας τον άλλο, κι οι δυο μαζί τους χιονοδρόμους, έχτισαν με τα χέρια, σπυρί - σπυρί, με τα γόνατα, πέτρα - πέτρα, με τα δάκρυα και τον ιδρώτα τους, νιφάδα – νιφάδα, όσα για εμάς φαίνονται σήμερα αυτονόητα. Για τους Μαρμαρά Παντελίδη το Σέλι έγινε ο βωμός θυσιών, έγινε οικογένεια, έγινε θησαυρός που μια ζωή τον σώρευαν και η χαρά του πλούτου τους ήταν στη μοιρασιά. Ας μου επιτραπεί η υπερβολή, ίδρυσαν στο Σέλι μια ευχαριστιακή κοινωνία, να νιώσουμε το ομού, κράτησαν στα χέρια τους τον άρτο και μας τον μοίρασαν.
Ο Θόδωρος δεν είναι ανάμεσα μας, ταξίδεψε στο χερουβειμικό λευκό. Η Τριανταφυλλιά, ο Γιάννης κι ο Ανδρέας, τα εγγόνια του, έχουν λόγους να νιώθουν νοικοκυραίοι σήμερα κι εμείς οι επισκέπτες τους. Κι αν ήταν εδώ μαζί μας θα της έλεγα συγκινημένος : κυρία Τριανταφυλλιά, ευχαριστούμε για όσα ως οικογένεια θυσιάσατε και χαρίσατε στο Σέλι.
Ο Μιχάλης Μαρμαράς φωτοδοτεί ασταμάτητα τις πρωτοβουλίες μας. Νεανικά πηγαίος και ευλαβικά ταγμένος, παραμένει ο καλός σπορέας του Σελίου χαρίζοντας μας την ασφάλεια και τη συνέχεια. Κύριε Μιχάλη κυρία Έφη, ευχαριστούμε για όσα ως οικογένεια αφιερώσατε και μπολιάσατε για εμάς και τα παιδιά μας.
Σέλι, 24.2.2008
