Νοε
10
Τα συμφέροντα βάζουν χέρι στον Όλυμπο.
Ένα μεγάλο κομμάτι του δρυμού παραμένει απροστάτευτο λόγω της καθυστέρησης που παρατηρείται στην επέκταση των ορίων προστασίας του από το ΥΠΕΧΩΔΕ.
Πρόκειται για τον «αρχαιότερο» εθνικό δρυμό της Ελλάδας, με 1.700 διαφορετικά είδη χλωρίδας, ο οποίος αν και θεσμοθετήθηκε το 1938(!), με βασιλικό διάταγμα τα παράθυρα επεμβάσεων και ιδιωτικών επενδύσεων παραμένουν ορθάνοιχτα.
Το υπουργείο Περιβάλλοντος προχώρησε στη σύσταση φορέα διαχείρισης το 2000 στην περιοχή αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί για να προστατευτεί το βουνό, ειδικά όταν οι αρμοδιότητές του είναι ψαλιδισμένες.
Όπως αναφέρουν μέλη της κίνησης «Φίλοι του Περιβάλλοντος-Πιερία 2008», το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι έλλειψη νομικής κατοχύρωσης του Ολύμπου, αφού ως εθνικός δρυμός χαρακτηρίζονται μόνο κάποιες από τις κορυφές του και κυρίως το τμήμα που ανήκει στην πλευρά της Πιερίας ενώ ξέφραγο αμπέλι παραμένει όλο το κομμάτι που ανήκει στην περιοχή της Λάρισας.
Το γεγονός μάλιστα ότι έχει καθυστερήσει δραματικά η υπογραφή της ειδικής περιβαλλοντικής μελέτης για την προστασία και του άλλου τμήματος του βουνό, αβαντάρει τους αυθαιρετούντες, οι οποίοι ονειρεύονται στον Όλυμπο ξενοδοχεία, χιονοδρομικά κέντρα και τελεφερίκ.
Επί Σημίτη η πρώτη προσπάθεια προστασίας
Η ιστορία είναι πολύ παλιά και αρχίζει το 1985 επί θητείας Σημίτη στο υπουργείο Γεωργίας. Εκείνη την εποχή ξεκίνησε η πρώτη προσπάθεια οριοθέτησης του δρυμού, καθορισμού των χρήσεων γης και προστασίας της χλωρίδας και πανίδας της περιοχής.
Η μελέτη αυτή (βαπτίστηκε Γενικό Διαχειριστικό Σχέδιο Εθνικού Δρυμού Ολύμπου) ανέβαζε τα όρια προστασίας του βουνού στα 230.000 στρέμματα από 38.500 που είναι σήμερα και προέβλεπε συγκεκριμένες δράσεις για την κτηνοτροφία, το κυνήγι, την γεωργία, τη διαχείριση επισκεπτών, τα σημεία που έπρεπε να δημιουργηθούν καταφύγια κ.α ενώ απαγόρευε την δόμηση.
Το σχέδιο, το οποίο εγκρίθηκε από την Νομαρχία Πιερίας και την Περιφέρεια Θεσσαλίας, έφτασε στο ΥΠΕΧΩΔΕ το 1988 (!) και έκτοτε αναθεωρήθηκε δύο φορές με τελευταία το 2004. Η ΕΠΜ (Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη) όμως δεν έχει υπογραφτεί ακόμα από το υπουργείο με αποτέλεσμα να καθυστερεί το Προεδρικό Διάταγμα με το οποίο θα έμπαινε ένα αυστηρό πλαίσιο προστασίας του δρυμού.
Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η περιοχή εμπίπτει στα όρια δύο νομών (Πιερίας-Λάρισας), δύο Περιφερειών και έξι δήμων περιπλέκει την κατάσταση αφού οι παρανομούντες, χάνονται από τη σύγχυση αρμοδιοτήτων που υπάρχει.
Ήθελαν χιονοδρομικό μέσα στο δρυμό
Σύμφωνα με τον κ. Μαυροειδή, από την κίνηση πολιτών Πιερίας, πριν από ένα χρόνο υπήρξε πρόταση από επιχειρηματία να κατασκευαστεί χιονοδρομικό κέντρο και τελεφερίκ σε περιοχή που έφτανε μέχρι τον πυρήνα του εθνικού δρυμού.
Ταυτόχρονα, το τελευταίο διάστημα παρατηρείται ένταση της δόμησης στην Πλάκα-Λιτοχώρου, μια παραθαλάσσια περιοχή που απέχει 40 λεπτά από τη Θεσσαλονίκη και συνδέεται με την συμπρωτεύουσα μέσω του προαστιακού σιδηρόδρομου. Στην περιοχή σύμφωνα με τον κ. Μαυροειδή δεν υπάρχει ρυθμιστικό σχέδιο και οι όροι δόμησης γίνονται με τις παλιές ρυθμίσεις για τις εκτός σχεδίου περιοχές, πολλαπλασιάζοντας την μόνιμη και παραθεριστική κατοικία.
Όλυμπος
«Είναι αναγκαίο να επεκταθούν τα όρια του Δρυμού, ώστε να υπάγεται όλο το βουνό στη δικαιοδοσία του Φορέα Διαχείρισης και ταυτόχρονα να προστατεύεται από κάθε κακόβουλη ενέργεια. Φυσικά πρέπει να αποκτήσει ο Φορέας τη δυνατότητα να σχεδιάζει και να υλοποιεί, να είναι ισχυρός και κατάλληλα στελεχωμένος. Αυτή την στιγμή πρόεδρος είναι ο Νομάρχης Πιερίας κ. Παπαστεργίου αν και από τον κανονισμό λειτουργίας του προβλέπεται να είναι ένας ειδικός επιστήμονας» αναφέρουν μέλη της περιβαλλοντικής οργάνωσης Πιερίας.
Μολονότι μάλιστα, η νομοθεσία απαγορεύει οποιαδήποτε επέμβαση στην ανατολική πλευρά του Ολύμπου σε έκταση 38.500 στρεμμάτων που αποτελεί τον πυρήνα του δρυμού, η παράνομη υλοτομία βρίσκει πρόσφορο έδαφος.
Το πιο πρόσφατο κρούσμα, παρατηρήθηκε στο μονοπάτι που ξεκινά από την Αγία Κόρη Βροντούς και καταλήγει στην Πετρόστρουγκα, όπου κόπηκαν δεκάδες δέντρα, μικρά και μεγάλα ενώ τα κλαδιά τους ξεραίνονται δίπλα στην κοίτη του ρέματος. «Η καταστροφή που συντελείται στο βουνό συμβάλλει από τη μια, στην αισθητική υποβάθμιση της περιοχής και από την άλλη, στον κίνδυνο πυρκαγιάς από τα πεσμένα ξερά κλαδιά με ολέθριες συνέπειες όχι μόνο στη χλωρίδα και την πανίδα του βουνού αλλά και στα υδάτινα αποθέματα της Κατερίνης, αφού το συγκεκριμένο ρέμα τροφοδοτεί με νερό την πόλη».
Πηγή: Πρώτο Θέμα.
