Απρ
16
Χιονοδρομικά με summer look...
Η εικόνα ενός καταπράσινου χιονοδρομικού κέντρου με χωμάτινες διαδρομές να ξετυλίγονται σαν φίδια ανάμεσα σε αιωνόβια έλατα ξενίζει, καθώς έχουμε συνηθίσει να τα βλέπουμε ντυμένα στα λευκά.
Το σκηνικό ωστόσο που διαμορφώνεται όταν «φορούν» το καλοκαιρινό τους look είναι ιδανικό για υπαίθριες δραστηριότητες, όπως ποδηλασία, πεζοπορία, ορειβασία και ιππασία, αλεξίπτωτο πλαγιάς ή απολαυστικούς περιπάτους μέσα στην ανέγγιχτη φύση.
Η ιδέα της καλοκαιρινής εκμετάλλευσης των χιονοδρομικών κέντρων είναι εντελώς φρέσκια στη χώρα μας και προωθείται κυρίως από τους φίλους της ποδηλασίας και της ορειβασίας που αναζητούν πρόσφορο έδαφος για να ασχοληθούν με το αγαπημένο τους σπορ. Στο εξωτερικό ωστόσο είναι διαδεδομένη και μετρά ήδη πάνω από μία δεκαετία πρακτικής εφαρμογής με άριστα αποτελέσματα.
Οπως τονίζει ο Τάκης Καρβελάς, έμπειρος ποδηλάτης και μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας και της νεοσύστατης Ομοσπονδίας Downhill, όλα ξεκίνησαν από το χιονοδρομικό κέντρο Whistler του Καναδά, που κατά τους χειμερινούς μήνες είναι διάσημο παγκοσμίως για το μοναδικής ποιότητας αφράτο χιόνι του, το λεγόμενο «champaigne snow». Οι Καναδοί ήταν οι πρώτοι που σκέφτηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 πως δεν χρειάζεται να βάζουν λουκέτο στο κέντρο με το τέλος της χειμερινής σεζόν, καθώς η τοποθεσία και οι εγκαταστάσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο από ποδηλάτες, ορειβάτες, πεζοπόρους, ιππείς και περιηγητές που επιθυμούν να κάνουν εναλλακτικές καλοκαιρινές διακοπές ή αθλητικές δραστηριότητες στο βουνό.
Η ιδέα γρήγορα μετανάστευσε στο χιονοδρομικό κέντρο Mammoth των ΗΠΑ και από εκεί διαδόθηκε στην Ευρώπη. «Εκείνη την εποχή στην άλλη όχθη του Ατλαντικού μεγάλη άνθηση γνώριζε το mountain biking, ενώ παράλληλα έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση τα πιο extreme είδη ποδηλασίας downhill και freeride.
Προκειμένου λοιπόν να εξυπηρετηθούν καλύτερα οι λάτρεις του πεντάλ (και όχι μόνο) τα χιονοδρομικά κέντρα άρχισαν να μετατρέπονται το κατακαλόκαιρο σε ορεινά πάρκα ποδηλασίας», εξηγεί ο Τάκης Καρβελάς. Στη χώρα μας η μικρή διάρκεια του χειμώνα και η περιορισμένη βροχόπτωση το φθινόπωρο, που δεν δημιουργεί συχνά πρόβλημα ομίχλης στα βουνά, καθιστά τα χιονοδρομικά κέντρα ιδανικά για outdoor καλοκαιρινές δραστηριότητες.
Το βασικό τους πλεονέκτημα είναι πως διαθέτουν αναβατήρες (λιφτ), οι οποίοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μεταφέρουν τους πεζοπόρους, τους ορειβάτες και τους ποδηλάτες - μαζί με τον εξοπλισμό τους - στην κορυφή των μονοπατιών ή των «ειδικών» διαδρομών. Επίσης προσφέρουν τη δυνατότητα διαμονής και σίτισης στα ορεινά καταφύγια, καθώς και ιατρείο για την αντιμετώπιση τραυματισμών.
Ωστόσο για να προετοιμαστεί κατάλληλα το βουνό πρέπει να αφαιρεθούν προηγουμένως τα πεσμένα από τον αέρα δέντρα ή κλαδιά και να κατασκευαστούν ξύλινα περάσματα πάνω από χαράδρες, βράχους και κοίτες ποταμών, ώστε να καταστεί ευκολότερη η πρόσβαση στο μεγαλύτερο μέρος του ορεινού όγκου.
Μέχρι στιγμής στην Ελλάδα ανάλογη αξιοποίηση έχει γίνει στα χιονοδρομικά κέντρα Ελατοχωρίου και Νάουσας (3-5 Πηγάδια) αλλά μόνο για τη διεξαγωγή συγκεκριμένων αθλητικών εκδηλώσεων.
Αντίθετα εκτός συνόρων οργανωμένα πάρκα ορεινής ποδηλασίας και υπαίθριων δραστηριοτήτων λειτουργούν ήδη στα χιονοδρομικά κέντρα Morgines και Les Gets στη Γαλλία, Schladming στην Αυστρία, Livigno στη Βόρεια Ιταλία και Fort Williams στη Σκοτία.Τα χιονοδρομικά κέντρα που μπορούν να μετατραπούν σε πάρκα ορεινής ποδηλασίας πρέπει να πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις, τονίζει ο Τάκης Καρβελάς. Σε αυτές περιλαμβάνεται αφενός η διατήρηση του φυσικού τοπίου - δηλαδή της χλωρίδας και της πανίδας - και αφετέρου η ύπαρξη μιας τουλάχιστον χωμάτινης διαδρομής για πεζοπορία και ποδηλασία όλων των ειδών.
Οταν τα χιονοδρομικά κέντρα «φορούν» το καλοκαιρινό τους look απαγορεύεται σε αυτά η πρόσβαση με αυτοκίνητα 4x4, μηχανές motto-cross και γουρούνες. Αντίθετα επιτρέπεται σε άλογα και πόνι καθώς η διαμόρφωση του εδάφους προσφέρεται για ιππασία.
Η καλοκαιρινή αξιοποίηση των χιονοδρομικών κέντρων επιβάλλεται και για οικονομικούς λόγους, καθώς θα συμβάλει στην αντιμετώπιση της ζημιάς που υφίστανται λόγω της συρρίκνωσης της χειμερινής σεζόν. Την επισήμανση κάνει ο Θωμάς Αποστόλου, διευθυντής του χιονοδρομικού κέντρου Ελατοχωρίου.
Στην Ελλάδα δυνατότητα τέτοιας αξιοποίησης έχουν όλα τα χιονοδρομικά κέντρα που διαθέτουν κατάφυτες πλαγιές από έλατα ή οξιές, όπως το Ελατοχώρι Πιερίας, τα Καλάβρυτα, η Ελάτη Τρικάλων η Βασιλίτσα Γρεβενών, ο Λαλιάς Σερρών, το Πισοδέρι Φλώρινας, το Μαίναλο Αρκαδίας και τα 3-5 Πηγάδια Νάουσας.
Πηγή: Ελεύθερος Τύπος.
